Vakanties

Vandaag hebben we de eerste volle dag rond gekeken in Sydney. Henk, Roxana en Sjoerd, en misschien ook wel Marianne, hadden bedacht dat ze over de harbour bridge (de beroemde brug van Sydney) wilden lopen. Niet over het wegdek, maar over de boog.

We zijn de stad dus ingegaan (goed een uur of meer in de trein). We zijn meteen naar het kantoor van BridgeClimb gegaan, de organisatie waarmee je dus over de bogen van de Sydney Harbour bridge kunt lopen.
Gelukkig konden ze meteen terecht. Marianne besloot toch maar niet mee te gaan, dus de twee heren en dame werden ingeschreven. Na even wachten mochten ze beginnen. Eerst een speciaal pak aan en spulletjes in de kluis (niets mocht mee, geen camera, maar ook zelfs geen horloge). Daarna extra spullen mee (muts, pet, trui etc, allemaal met een koortje vast aan het pak). Toen het veiligheidsharnas aan. Ze zaten ten allen tijden met een koord vast aan een veiligheidslijn aan de brug.
Ze mochten even oefenen op een oefen deel van de brug in de hal, en daarna waren ze weg. Marianne en Sara zijn de stad (lunchen, winkelen, koffie drinken) ingegaan, want in totaal (met omkleden erbij) duurde de wandeling/klim wel drie en een half uur.
Bij terugkomst waren ze er alle drie nog, niemand was van de brug gevallen. Natuurlijk vonden ze het heel erg gaaf. Ze kregen een certificaat dat ze het gedaan hadden, en een foto van de hele groep op de brug. Gelukkig waren er ook foto’s gemaakt van Sjoerd en Roxana samen en van Henk alleen. Hier hebben we er ook vier van gekocht (twee van ieder). Ze kregen van Marianne ook weer een t-shirt voor de moeite, en Henk kreeg van Sara ook een sleutelhanger.
Helaas was het inmiddels al wel later in de middag, te laat om nog naar het museum te gaan. We zijn dus maar naar het beroemde Opera House gelopen en hebben daar rond gekeken. Helaas konden we er niet meer in (te laat) of omheen (afgesloten), maar indrukwekkend en mooi was het zeker, ook omdat de zon onderging achter de harbour bridge. Er zijn dus heel veel foto’s gemaakt.
Op een gegeven moment probeerde Sara nog een keer op internet te komen met haar laptop (dat was de hele dag nog niet gelukt) en het lukte. Een beetje. Maar wel genoeg om de verhalen van de afgelopen drie dagen online te zetten, zonder foto’s.
We zijn daarna terug naar de camping gegaan, al met al toch wel een reis van bijna twee uur.