Dag 11 - 4 juli 2007 - Yulara naar Coober Pedy
Jul 4th, 2007 door Sara
Vandaag stond er weer een lange rit op het programma. We zijn op tijd opgestaan en op weg gegaan naar Coober Pedy, een mijnwerkers stad in een nieuwe provincie, South Australia.
Onderweg is er niet veel gebeurd. Het was erg ver en lang rijden (720 km). Tijdens een stop onderweg hebben we vast vooruit gebeld naar de camping voor deze avond om een plekje te reserveren. We hadden nu echt stroom nodig, dus een reservatie van een plekje was wel handig. Dat vond de vrouw van de camping ook, ze vertelde dat ze de dag ervoor mensen had moeten wegsturen.
Bij dezelfde stop plek hadden we ook geluncht, zodat we geen tijd kwijt zouden raken met het koken en afwassen. Sjoerd, Sara en Henk hadden een hamburger met alles erop besteld, verwachtende dat er dan iets van sla, tomaat, ui en saus op zou zitten. Nou, dat zat er op. Dat en ei, rode bieten en ananas. Een bijzondere combinatie.
Ook vandaag moesten we weer goed op de benzine letten. Als je een benzine station mist, dan kan de volgende goed 150 km verder op zijn. Op letten dus, want je kan hier goed een tijd geen enkele andere auto tegen komen.
Bij aankomst in Coober Pedy hebben we snel ingecheckt bij de camping, en zijn toen boodschappen gaan doen (in Yulara was alles nog al prijzig). Deze camping bleek geen water te hebben (behalve in het toilet/douche gebouw), en ’s avonds was ons water dan ook op (in Yulara hadden we ook al geen water om bij te vullen).
’s Avonds hebben Sara en Henk de route voor de komende weken na gerekend, zodat we een beetje weten hoeveel kilometer en hoe lang we per dag moeten rijden. Het goede nieuws is dat er geen dagen meer komen van 750 kilometer, dus dat valt mee.
Hé,
Doet me denken aan mijn eigen reis lang lang geleden…. zeg 1993. Dat was douchen met muntjes. Strategie: eerst je lijf insoppen, haar shampoën , dan het muntje erin zodat je voldoende water hebt om je af te spoelen. En temperaturen van boven de 50 graden. Achteraf erg lachen, maar toen…. waar is de airco? Of hadden we alleen arko….
Annick