Vakanties

Na de lange rit van gisteren was de rit van vandaag wat minder lang. We hoefden alleen maar tot Alice Springs te komen, wat nog 392 kilometer was. Maar eerst zijn we gaan kijken naar de Devils Marbles, grote ronde stenen van rood steen.

Deze stenen, blijkbaar gevormd door lava zijn erg indrukwekkend, en zeer goed beklimbaar. Dat hebben we dan ook met zijn allen gedaan. Van boven had je goed uitzicht over het gebied met de Devils Marbles, dus we hebben ons hier een uurtje of wat goed vermaakt.
Hierna zijn we op weg gegaan naar Alice Springs, wat zoals gezegd niet zo heel ver weg was, in vergelijking met gisteren. Bij aankomst in Alice Springs zijn we eerst gestopt bij het kantoor van Maui, het verhuurbedrijf van de camper, omdat we in plaats van vijf stoelen vier stoelen hadden gekregen. Dat zit wat moeilijk, dus kregen we er zonder problemen een bij. Niet dat we al hebben buiten gezeten met alle muggen en vliegen, maar toch, je weet maar nooit. We kregen er ook een mooi boek over Australië, twee zelfs. Het was uit 2004, en daarom gratis, maar daarom niet minder mooi.
Daarna zijn we in het centrum van Alice Springs op zoek gegaan naar het Museum of Central Australia. Na het bekijken van de kaart bleek dit museum verhuist te zijn naar de rand van de stad, dus daar gaan we morgen wel heen. Henk zag in enkele winkels daar wel de hoed liggen die hij graag wilde (deze had hij gezien maar niet gekocht in het bezoekerscentrum van Kakadu), dus daar gaan we morgen ook even voor terug.
We zijn daarna maar eens op zoek gegaan naar een camping, beginnende met de camping tegenover het museum, want daar gaan we morgen toch heen. Deze camping had echter geen plek, zelfs niet zonder stroom en water. De receptie had ons wel enkele telefoonnummers gegeven van andere campings in de stad, en deze zijn we maar gaan bellen.
De eerste had geen plek. De tweede eigenlijk ook niet, maar we mochten dan wel op de parkeerplaats staan als we echt niets konden vinden. De derde en de vierde konden we op de kaart niet vinden. De vijfde, eentje die adverteerde op de stadsplattegrond had wel plaats.
Daar zijn we maar snel heen gereden, want blijkbaar was het druk in de regio. Toen we daar aankwamen bleek het zelfs een plek met water en stroom te zijn, dus dat was perfect.
’s Avonds werden we verrast met vuurwerk, het leek wel nieuwjaar. We hadden wel gezien dat er dit weekend (30 juni en 1 juli) vuurwerk verkocht werd, maar waarvoor en voor wanneer wisten we niet. Na even navragen bij onze Australische buren bleek het Northern Territory (de provincie waarin we zijn) day te zijn. Gelukkig mocht het vuurwerk alleen tussen 20:00 en 23:00 worden afgestoken, dus we hadden toch een rustige nacht.